Beatrice Oosterhoff

Dagboek van een kandidaat raadslid

Uit een smurf-blauw ei getoverd: lijst 14

5 februari 2022

Ik mag zonder mondkapje niet het gemeentehuis binnen komen. Wel als ik een medische verklaring kan overleggen, maar daar ga ik niet mee akkoord. Ik zou een lange lijst van legitieme redenen kunnen opnoemen waarom ik geen mondkapje draag, maar dat doe ik niet. Voor mij is alles samengevat in dat ene zinnetje: ik ga niet akkoord. Ook al zijn mijn redenen helemaal acceptabel volgens de altoos wisselende 'afspraken' die aan iedereen opgelegd worden. Dus ben ik genoodzaakt om het opstellen en openbaar maken van de kieslijst thuis aan de keukentafel te bekijken via een live link. Want ik ga niet akkoord met het dragen van een mondkapje. En ook niet met het 'bewijzen' dat je een uitzondering mag zijn volgens de heersende politieke edicten. Ik hoef niets te bewijzen want ik ga niet akkoord.

De zitting van het centraal stembureau is zojuist afgerond. Alle formaliteiten werden keurig netjes door burgemeester Cora-Yfke Sikkema afgehandeld: aan alle regels is voldaan. Vervolgens werd het eerste deel van de kieslijst opgenoemd: de partijen die al eerder zetels hadden behaald, op volgorde van aantal zetels. Daarna kwam de loting voor de overige posities op het stembiljet: partijen die voor het eerst meedoen. Dat waren er vier: GROENLINKS, Belang van Nederland, PVV en volgens de regeltjes moet er 'BLANCO' staan op het veld waar anders de naam van een partij zou komen, gevolgd door het enige lid van de niet-bestaande partij, mijzelf dus.

Vier smurf-blauwe plastic eieren lagen klaar. En vier papiertjes met de namen van de nieuwkomers. De burgemeester liet als een volleerd goochelaar alle papiertjes zien voordat ze deze één voor één opvouwde en in een ei stopte. De gevulde eieren gingen in een glazen bak, even omgeroerd en één voor één weer tevoorschijn getoverd, opengemaakt en voorgelezen. Nummers 11, 12, 13 en 14 zijn nu bekend, met partij BLANCO Oosterhoff, B. als hekkensluiter.

Gaat dat echt zo absurd? Ik lees deze tekst nog eens over, jawel, zo is het proces: je wordt als het ware als smurf uit een ei getoverd. Zonder mondkapje. Want in de raadszaal schijnt het wel te mogen ondanks dat het een openbare ruimte is. Had ik dus prima bij kunnen zijn en mijn gezicht laten zien. Behalve dan die grote bewaker bij de ingang, want die had mij gewoon weer buiten de deur gezet. Smurf of geen smurf.

Blijf op de hoogte

Schrijf je in als je op de hoogte gehouden wilt worden van nieuwe artikelen in het dagboek

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Copyright © 2022 Dagboek van een kandidaat raadslid
crossmenu