Beatrice Oosterhoff

Dagboek van een kandidaat raadslid

Hoe corona gevolgen kan hebben voor ons eten

5 februari 2022

Ziezo. Nu dat alle formaliteiten afgerond zijn, kan ik echt van start met een belangrijke boodschap voor Oldambt: onze voedselvoorziening staat op losse schroeven. Wat gaan wij er aan doen? Het volgende artikel komt uit de Voedselkrant van juli 2021, maar is nog net zo actueel en misschien wel nog urgenter:

Hoe corona gevolgen kan hebben voor ons eten

Het lijkt intussen lang geleden, maar iedereen kan zich nog wel herinneren hoe de corona crisis meer dan een jaar geleden tot onze voordeur kwam. Opeens was al het toiletpapier uitverkocht. Ook ging men pasta, blikken bonen en bloem hamsteren. De meeste voorraden werden al snel wel weer aangevuld, maar sommige producten bleken lastig te verkrijgen. Zoals gist. “Alle bakproducten waren snel uitverkocht,” legde een vakkenvuller bij de Jumbo uit. “Een combinatie van hamsteren en thuis zitten met niets te doen, dus iedereen ging bakken”.

Gaten in de schappen
In de loop van 2020 herstelde de aanvoer redelijk goed, maar anno 2021 lijkt het erop dat het
strenge testbeleid langdurige gevolgen gaat hebben voor de beschikbaarheid van ons eten.
Onlangs moest slagerij Frederique in Winschoten vijf dagen dicht omdat een medewerker
positief voor corona was getest. Veel andere ondernemers moeten nu schipperen om met
genoeg ‘coronavrij’ personeel open te kunnen blijven. Ook boerenbedrijven maken zich ook
zorgen over hun personeelbestand tijdens de oogst. Hoe zeker kunnen we zijn dat alles op ons
boodschappenlijstje zoals vanouds beschikbaar blijft?

Voedselvoorraadje
Het geeft reden tot nadenken. Vroeger had iedereen een moestuin en een kelder vol weckpotten. Vandaag de dag zijn de kelders leeg of staat er alleen een CV ketel. Maar geen bakken met aardappelen, geen ingemaakte sperziebonen en geen kersen op sap meer. Waarom zou je als je deze makkelijk en goedkoop bij de Lidl of de Jumbo kunt halen? Toch
komt er geleidelijk aan weer meer belangstelling om op de ouderwetse manier een voedselvoorraadje aan te houden. Reformzaken verkopen meer producten in grotere verpakkingen, en Blokker en Action merken dat er meer vraag is naar weckpotten met benodigdheden. Een mooi gevulde voorraadkast geeft rust. Het is een soort verzekering mocht er iets onverwachts gebeuren. En deze investering is nooit weg: hij kan altijd nog opgemaakt worden. Met een eigen moestuin en een fatsoenlijke voedselvoorraad ben je minder afhankelijk van onverwachte ontwikkelingen in de wereld zoals coronanatuurrampen en financiële tegenslagen.

Foto boven: lege schappen in de Soviet Unie. De meeste Russen hadden een fatsoenlijke moes- of volkstuin, ook bekend als dacha tuinieren. Zelfvoorzienend: Russen voorkomen hongersnood door moestuinieren. Wij moeten ook allemaal aan de slag. Het wordt hoog tijd dat we onze voedselonafhankelijkheid vergroten en altijd iets hebben om op terug te vallen.

Ik wil daarom deze verkiezingsperiode goed benutten om iedereen te motiveren om een schop in de grond te zetten. Meer uit eigen tuin, minder uit de supermarket.

Blijf op de hoogte

Schrijf je in als je op de hoogte gehouden wilt worden van nieuwe artikelen in het dagboek

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Copyright © 2022 Dagboek van een kandidaat raadslid
crossmenu